De 3 beste manieren om kijkers te verliezen.

Webvideo wordt steeds populairder en de techniek maakt het steeds makkelijker om het te maken. Hierdoor zie je een trend die bijvoorbeeld bij fotografie al langer bezig is: veel mensen maken zelf filmpjes en plaatsen deze op internet. Vaak worden hierbij fouten gemaakt die de kijkers juist afschrikken.
Aan de ene kant heb ik zeker respect voor deze DIY (do-it-yourself) attitude, aan de andere kant is het jammer dat een groot deel van de zakelijke doe-het-zelvers bijna het tegengestelde bereikt met hun filmpjes. In plaats van een goede indruk te maken en nieuwe klanten te werven (of meer naamsbekendheid krijgen of meer verkeer naar de website trekken), jagen ze geïnteresseerden weg. Die mensen zullen niet snel terugkomen. Er zijn een paar dingen die een filmpje al snel ‘onkijkbaar’ maken, waardoor de verveelde of geïrriteerde kijker het filmpje waarschijnlijk niet af zal kijken.

Met stip op 1:
Slecht geluid.
Camera’s worden steeds beter en kleiner. Bijna iedere telefoon kan filmpjes opnemen. (De kwaliteit kan zich niet meten met professionele camera’s, maar het beweegt.) De ingebouwde microfoons zijn echter nog altijd niet ideaal om geluid goed gericht op te nemen. Hierdoor ontstaan 5 verschillende problemen:
– De spreker is bijna niet te horen door het omgevingsgeluid, en daardoor onverstaanbaar
– Het geluid is te zacht
– Het geluid ruist en/of je hoort vooral het bedienen van de camera
– De stem van de spreker klinkt hol en galmend
– Het geluid is overstuurd en is daardoor onherstelbaar digitaal vervormd, of klinkt onnatuurlijk laag door de lage geluidskwaliteit.
Deze problemen ontstaan doordat de microfoons niet gericht zijn, te ver van de bron af staan en doordat het opnamevolume niet geregeld kan worden.
Dit zijn de redenen waarom er professionele geluidsmensen zijn, die met microfoons hengelen om de microfoon zo dicht mogelijk bij de bron te houden. Om dicht bij de bron te kunnen zijn is ook de dasspeldmicrofoon uitgevonden. En precies dezelfde reden zorgt ervoor dat we journalisten op TV nog regelmatig met een microfoon in de hand zien.
Een externe richtmicrofoon op de camera kan echter al een hele verbetering zijn ten opzichte van de ingebouwde microfoon. Als je dan ook nog oplet of de airco of de verwarming veel herrie maakt en of het raam echt dicht is, zodat de herrie van buiten minder goed hoorbaar is, dan kun je al veel winst boeken op de kwaliteit van het geluid.

Een goede nummer 2:
Slecht beeld.
Ik ben postmodern genoeg om toe te geven dat ‘slecht’ ook een smaak-aanduiding is, maar technisch slecht is nog altijd niet goed 😉
In horrorfilms kan ‘slecht’ beeld enorm bijdragen aan de sfeer, maar als video zakelijk gebruikt wordt, is het wel verstandig om het er goed (professioneel) uit te laten zien.
Slecht beeld ontstaat vaak door 3 factoren:
– te weinig (of te veel) licht
– onrustig (shakey) camerawerk
– slechte kaders
Te weinig licht valt vaak pas te laat op: op het schermpje van de camera zag het er licht genoeg uit. De meeste schermpjes staan dan ook erg licht afgesteld, zodat je het beeld overdag ook goed kunt zien. Te veel licht zorgt voor overbelicht beeld: alles wat overbelicht is, is knalwit geworden.
Onrustig camerawerk wordt natuurlijk veroorzaakt door het filmen vanuit de hand. De meeste mensen hebben eigenlijk geen vaste hand; de camera trilt dan altijd. Of mensen filmen zoals ze kijken: de camera zwaait onrustig heen en weer van detail naar detail, zoals ogen continu bewegen om de omgeving te registreren. Het grote verschil is dat het brein de onrust van de oogbewegingen compenseert, maar de camera niet. Een statief kan de rust terugbrengen in het beeld.
Over slechte kaders kan een serie boeken geschreven worden, maar een fout die veel gemaakt wordt als er een statief gebruikt wordt is dat het gezicht van de spreker precies in het midden van het beeld zit. Dat zorgt meestal voor onnodige ruimte boven het hoofd.
Een andere fout is onnodig op iemand neerkijken. Op iemand neerkijken maakt hem/haar voor de kijkers klein en daardoor (onbewust) onbelangrijker. Probeer op ooghoogte te blijven…….

Op 3:
Langdurig (of altijd) een pratend hoofd in beeld.
Dit gaat niet zozeer over techniek, maar over boeiende inhoud.
Ookal is wat je te vertellen hebt interessant, dat betekent niet dat je kijkers het interessant vinden om heel de tijd naar je gezicht te kijken.
Uit eyetracking-onderzoek blijkt dan ook dat een groot deel van de kijkers na een halve minuut verveeld raakt en naar andere dingen gaat kijken dan het pratende hoofd.
De kracht van video zit natuurlijk in het feit dat je kunt laten zien waar het over gaat en de kijker is dat ook gewend.
Dus vermijd saaiheid!
En pratende hoofden zijn na 10 seconden vaak al saai…
Dit betekent niet dat een pratend hoofd nooit mag; het kan nooit kwaad om de verteller even te zien. En bij een korte persoonlijke boodschap is het ook helemaal niet erg om een pratend hoofd te laten zien.
Hoewel ik dit op nummer 3 heb gezet, is dit misschien stiekem toch een 1e plaats waard: het is een beetje de sluipmoordenaar van zakelijke video’s. Zelfs als alles technisch in orde is, kan deze fout gemaakt worden. En deze fout wordt dan ook veel gemaakt.
(Uiteraard zijn er positieve uitzonderingen te bedenken, maar dat zijn meestal geen bedrijfsfilms, maar presentaties over wetenschap, kunst, etc, zoals bijvoorbeeld TED-talks (en zelfs dan wordt er gewisseld van camerastandpunt en wordt er gebruik gemaakt van visuele ondersteuning in de vorm van afbeeldingen en filmpjes.))
Om de aandacht vast te houden moet je eigenlijk altijd een boeiend verhaal hebben. Bij talking heads geldt dat des te meer, omdat er eigenlijk geen visuele ondersteuning is.
Dit talking-head-punt verdient een illustratief voorbeeld.

Dit zijn 2 verschillende presidentskandidaten voor de VS, met beiden een boodschap aan de kijker.
Kijk zelf maar wie begrepen heeft dat film een ‘belevingsmedium’ is en hoe spannend ‘radio kijken’ is.


Dit 2e filmpje maakt goed gebruik van het medium: geen saaiheid, maar sfeervolle beelden die het verhaal versterken.

Probeer deze 3 valkuilen zoveel mogelijk te ontlopen en je zult merken dat men enthousiaster zal zijn over je eigen filmkunsten.
Dan haakt men in ieder geval niet meer af omdat het ‘te slecht is om naar te kijken’.
Uiteraard komt er bij het maken van een goede, boeiende film meer kijken dan deze 3 fouten vermijden. Maar zonder deze fouten ben je al een stuk op weg en kun je je meer focussen op de inhoud. Film draait immers om inhoud (idee, verhaal, composities, opbouw in montage), verteltechniek (in verhaal, camerawerk, montage en sfeer) en afwerking (audiomix, kleur, kwaliteit van apparatuur, inzicht, ervaring en talent).
En als je eisen hoger zijn dan je vaardigheden, kun je natuurlijk altijd even contact opnemen.
Dan kunnen we je wensen bespreken en een boeiende bedrijfsfilm gaan maken!

Advertenties

About this entry