Return of the Blob – De kracht van suggestie (Deel 1)

Toen ik vorige maand mijn eerste korte blog schreef, kon ik niet vermoeden dat ik The Blob weer snel zou aanhalen.
Achmea heeft momenteel een commercial op TV, die, allicht geïnspireerd door the Blob, begint met een grijze blob die een muis achtervolgt.

In combinatie met de hoge uithalen op de viool wordt er een horrorsfeer gecreëerd.
En zoals in iedere goede horrorfilm wordt er ook iets aan de verbeelding overgelaten. De kracht van suggestie is vaak veel sterker en (kosten)efficiënter dan iets echt laten zien als het gaat om monsters, bovennatuurlijke fenomenen en andere verschrikkingen. En dat geldt ook voor de totale horror van een door beton overgoten keuken. We zien slechts de totale ontzetting van de bewoonster en het enige wat je kunt denken is “oh nee, wat erg”. We zien niets van het ‘technische’ resultaat, maar alleen van het eerste emotionele resultaat. En dat is een goede keuze geweest: een keuken die onder de grijze drap zit, is geen pretje, maar visueel ook niet erg verpletterend. Nu vult de kijker het zelf in.

Suggestie bestaat bij de gratie van context. Alleen een sturende context wekt een bepaalde suggestie. De shots of scenes voor het ‘suggestieve’ gedeelte zijn dus van groot belang voor het effect van de suggestie.
In dit geval zien we een muis die op de vlucht slaat. Daarna zien we pas dat hij (of zij) op de vlucht slaat voor een grijze massa. De muis neemt zelfs nog een verkeerde afslag; dat bouwt de spanning extra op. Ook wordt er gebruik gemaakt van slowmotion. Dit geeft extra dramatiek aan het shot. Vervolgens valt de muis door een gat in de vloer in een brandschone/gloednieuwe keuken. Dan pas zien we dat de grijze massa beton is, die gestort wordt en door het ‘muizengat’ weg loopt. Hier denkt de kijker al aan de keuken: “het zal toch niet?”. En dan komt de bewoonster thuis en we zien haar ontzetting. Een uitmuntend voorbeeld van de kracht van suggestie.

Advertenties

About this entry